PIERWIENCEW A r k a d i j A l e k s i e j e w i c z, ur. 13 (26) I 1905 wieś Nagut (gub. stawropolska), zm. 2 XI 1981 Moskwa, prozaik. Brał udział w wojnie domowej na Kubaniu. Do jej wydarzeń nawiązał później w powieściach: Koczubej (Koczubej, 1937) i Nad Kubaniem (Nad Kubanju, 1938-40). Do 1929 łączył działalność polityczną z pracą dziennikarską. W 1929-33 studiował w Moskiewskiej
Wyższej Szkole Technicznej im. N. Baumana. W czasie II wojny światowej był korespondentem wojennym. Wojna, zwłaszcza bohaterstwo żołnierzy radzieckich, stały się ważną linią tematyczną w jego dość schematycznych i konwencjonalnych powieściach Ispytanije (1942, Próba), Ziemia płonąca (Ogniennaja ziemia, 1945), Honor młodych (Czest' smołodu, 1949). Po wojnie przez całe lata pozostawał we władzach Związku Pisarzy Radzieckich ZSRR i RFSRR. We wczesnej twórczości idealizował czasy stalinowskie, potem pisał w duchu oficjalnej polityki partii i rządu (np. powieść Czomaja burta - 1974, Czarna burza). W.O.
